۲: دیشب پدرم یه چیزی گفت که من نباید می شنیدم. مامان به پدرم گفت نگو ملت می شنوند ها. من گفتم: ملت منم!

3: دیشب توپمو آوردم و به مامان و بابام گفتم: بچه ها بیاین بازی کنیم!

4: مامان واسه خودش و پدرم چای ریخته بود و نشسته بودند سر میز که بخورن که منم آمدم و نشستم سر میز و گفتم بچه ها منم چای می خوام.

۱: دیشب برای اولین بار مسواک زدم. یعنی پدرم برام مسواک زد

۲: قبلانا به جای هر چی که دلم نمی خواست تلفظ کنم می گفتم "آقایی" حالا می گم "آکاباس"

حالا می تونم جمله بسازم. به پدرم با موبایل مادرم زنگ می زنم. و بعد از اتمام حرفهام به مادرم می گم بفرما با شما کار داره!

حتی می تونم چند جمله را در ادامه هم بیام و یه متن بسازم. مثلا سارا غذا دخوره، قوی بشه، بره مهدکودک.

راستی من به "ب" می گم "د" جز در مورد بابا که نمی گم دادا!

اگه چیزی بخوام به کسی بدم می گفم: دفرما. اگه چیزی از کسی بگیرم می گم: مرسی!

این چنده؟ چی شده؟ صدا چی بود؟ این چیه؟ کارم مونده. لاک قرمز داری؟ این چه رنگیه؟ این اسبه داره منو نگاه می کنه!  از آخرین بیانات گهربار منه.

حالا می تونم تقریبا همه کلمات را بگم مثل رقیه، مصطفی، پسونک، مزاغه(مغازه)، کیاغا( کلاغا)، بیسوگیت( بیسکویت) و .....

به مامانم هم معمولا می گم زهره. مثلا دیروز وقتی داشت منو قلقلک می داد گفتم: زهره این کار نکن.

چند وقت پیش ما و عمه زینب میهمان مادرجون بودیم. علی گوشی مادر جون را برداشته بود داشت بازی می کرد. رفتم کنارش و در گوشش گفتم: به گوشی مادر جون دست نزن دعوا می کنه. اینو گفتم که اون گوشی را بذاره زمین و من برم ورش دارم!

کلی بهم خوش گذشت.

مامان بزرگا و بابابزرگا، دایی و خاله و عمه ها و عمو مهمونامون بودن.

من کلی کادو گرفتم. یه تاب خوشگل و یه زنجیر طلا از مامان و بابای خودم. دو تا النگو از مامان جون و باباجون مامانم. یه جفت گوشواره از مامان جون و باباجون پدرم. یه اسب از دایی حسن و دایی سعید. یه چرخ خیاطی از دایی حسین. یه سنتور از عمو مصطفی و سه تا عروسک از خاله انسی من و عمه هام.

حالا روزها کارم شده تاب بازی و اسب سواری و رسیدگی به عروسک هام.

عروسکی که عمه زینب بهم داد دختر بود اسمشو گذاشتم صبا. عروسک خاله انسی پسر بود اسمشو گذاشتم جعفر!

حالا دیگه کلی خانم شدم. همه جمله ها را درک می کنم می تونم جمله بسازم و البته یه کمی هم غر می زنم وقتی چیزی می خوام و بهم نمی دن یا وقتی حرفهامو نمی فهمن!

بابا یادم داده وقتی ازم بپرسین چند سالته بگم دو سالمه . بلدم تا ده بشمارم البته بعد از هفت می گم نه! اسم بعضی روزهای هفته را بلدم. به مامان می گم مامان "زه" و به بابام می گم بابا ممد.

راستی دیگه از حمام بدم نمی یاد البته هنوزم دلم نمی خواد مامان سرمو بشوره و اگه این کارو بکنه منم گریه می کنم.

چند وقتی است که با کار کردن مامانم مشکل دارم یعنی دوست ندارم منو تنها بذاره و پشت سرش کلی گریه می کنم. کاش مامان هرگز از من جدا نمی شد! البته فقط در یه صورت گریه نمی کنم اونم وقتی است که خاله انسی من پیشم باشه

پ.ن: مامان می گه در اولین فرصت عکس جشن تولدم را می ذاره رو وبلاگم

از جمله کلمات و عبارات دو حرفی تازه ای که می گم می شه به این موارد اشاره کنم:"انی من (اسم خاله ام انسی است و من علاقه زیادی بهش دارم و اون تنها کسی است که بهش پسوند من می دم"، "مامان زه( اسم مامانم زهره است و من اینجوری خطابش می کنم البته گاهی بهش مامان جون هم می گم"، "بابا ت(وقتی می خوام برای بابام دلبری کنم اینجوری صداش می کنم" ، "آب سرد"، "بابا ب( بابابزرگم را این جوری صدا می زنم"، " آینا(یعنی ایناهاش" و.....

بالاخره یاد گرفتم یک کلمه چند حرفه را درست بیان کنم:  "کاکائو"

البته هنوز هم  عادت دارم برای کلمات دیگر فقط حرف اولشان را ادا کنم.

در جملات هم همین طور حروف  یکی از کلماتش را می گویم مثلا به جای "سلام بر حسین" می گویم "بر"

یک شیرین کاری دیگر هم بلد شده ام با آهنگ پایانی سریالها و کلا هر آهنگی که پخش شود می خوانم یعنی اخمهایم را در هم می کنم و خیلی جدی مانند تم آهنگ شروع به خواندن می کنم اگر آهنگ خیلی برایم تکرار شده باشد حتی بعضی کلماتش را تکرار هم می کنم.

البته با آهنگ ها نانای هم می کنم. راستی کلمه "نانای" را هم می توانم ادا کنم.

خیلی خوابم میاد

به نقاشی خیلی علاقه دارم